صدای جوانی

لطفاً این گزارش را تا آخر بخوانید و با جدیدترین وضعیت رقبای رضازاده آشنا شوید.

این عادتی همگانی شده برای ما ایرانیان: وقتی رضازاده در مسابقات جهانی یا المپیك روی تخته می رود، شیشه آمونیاك را بو می كند و پودر منیزیم را با آرامشی رشك انگیز كف دستش می ریزد، مختصری رقابت در یكضرب را ببینیم و سپس به وجد بیاییم از جلز و ولزی كه در دوضرب، حریفانش می زنند برای گم و گور نشدن در گردپای قوی ترین مرد جهان. شان هامان امریكایی، پاول ناژدك لهستانی و حتی همین هایی كه در ایتالیا رجزخوانی كرده اند، در دوضرب به ۲۴۰ كه می رسیدند، رگ های گردن یغور همگی شان به كلفتی مچ دست شان می شد. همگی كه از حال می رفتند، تازه حسین از تونل بیرون می آمد و بدون این كه پلك بزند، ۲۵۰ را می فرستاد به سقف سالن و با لبخند و سر تكان دادن های دوست داشتنی اش، از تشویق های بی امان تماشاگران تقدیر می كرد.